Lessen uit de brieven aan Filippensen, Kolossensen en Thessalonicensen

Als we enkele brieven van Paulus bekijken, met name de brieven aan de Filippensen, Kolossensen en Thessalonicensen, klinkt er duidelijk een levendige, alomvattende boodschap door. Hierin zien we onze behoefte aan een hoog niveau van christelijke karaktervorming en aan het begrijpen van belangrijke leerstellige waarheden ter voorbereiding op de wederkomst van onze Heer.

Deze brieven werden bijna 2000 jaar geleden geschreven, maar ze zijn nog steeds zeer relevant voor ons. Ze werden alle drie binnen een periode van tien jaar geschreven en bevatten elk een krachtige boodschap voor onze tijd. De brief aan de Filippenzen deelt de vreugde van de apostel, zelfs toen hij gevangen zat vanwege zijn geloof; de brief aan de Kolossenzen, eveneens geschreven vanuit de gevangenis, onthult een getrouw leerstellig beeld van het christendom, en de twee brieven aan de Thessalonicenzen leggen de gebeurtenissen van de laatste dagen op een unieke manier uit aan mensen, die zelf vervolging ondergingen.

“Heden ten dage zijn er in de wereld velen, die hun ogen sluiten voor de tekenen, die Christus als waarschuwing voor Zijn komst aan de mensen heeft gegeven. Zij zoeken alle bezorgdheid te sussen, terwijl tezelfdertijd de tekenen van het einde zich snel vervullen, en de wereld de tijd tegemoet snelt, waarin de Zoon des mensen geopenbaard zal worden op de wolken des hemels. Paulus leerde, dat het zondig is om onverschillig te staan tegenover de tekenen, die aan de tweede komst van Christus voorafgaan. Degenen die zich aan deze veronachtzaming schuldig maken, noemt hij kinderen van de nacht en van de duisternis. Hij bemoedigt degenen, die nuchter en waakzaam zijn met de woorden:

‘Maar gij, broeders, zijt niet in de duisternis, zodat die dag u als een dief overvallen zou; want gij zijt allen kinderen des lichts en kinderen des dags. Wij behoren niet aan nacht of duisternis toe; laten wij dan ook niet slapen gelijk de anderen, doch wakker en nuchter zijn´.” —Van Jeruzalem tot Rome, blz. 191.

“Vlak voor ons ligt de laatste worsteling in het grote conflict, wanneer ‘met allerlei krachten, tekenen en bedrieglijke wonderen, en met allerlei verlokkende ongerechtigheid’ Satan zijn uiterste best zal doen een verkeerde voorstelling te geven van het karakter van God, om ‘ware het mogelijk, de uitverkorenen te verleiden’. Als er ooit een volk was, dat het nodig heeft steeds meer licht uit de hemel te ontvangen, is het dit volk, dat God in deze tijd vol gevaren heeft geroepen om de bewaarders van Zijn heilige wet te zijn en Zijn karakter voor de wereld van blaam te zuiveren. Degenen, die Hij zo'n heilige taak heeft toevertrouwd, moeten mensen zijn, die op een hoog geestelijk niveau staan, bezield door de waarheden die zij belijden te geloven. Nooit heeft de gemeente een grotere behoefte gehad aan de ervaring, die Paulus schreef in zijn brief aan de Kolossenzen, toen hij schreef: 'Daarom houden ook wij … niet op voor u te bidden en te vragen, dat gij met de rechte kennis van Zijn wil vervuld moogt worden, in alle wijsheid en geestelijk inzicht, om de Here waardig te wandelen, Hem in alles te behagen, in alle goed werk vrucht te dragen en op te wassen in de rechte kennis van God.” — Getuigenissen voor de Gemeente 5, blz. 606.

Moge dit onze ervaring zijn!

–De Sabbatsschool Afdeling van de Generale Conferentie