Les 10 — Sabbat, 5 december 2026
Voorbereiding om Christus te zien
“Dat een ieder van u wete zijn vat te bezitten in heiligmaking en eer”
1 Thessalonicensen 4:4
“Heiligmaking is een groeiproces; dat wordt niet bereikt in een uur of een dag, om zich dan te bestendigen zonder enige inspanning onzerzijds.” –Uit de Schatkamer der Getuigenissen 1, blz. 273.
Aanvullende studie: –Testimonies for the Church, vol. 2, blz. 480-489;; –Selected Messages, bk. 2, blz. 257-274.
Eerste Sabbat Gaven
De stad Brazzaville is de hoofdstad van de Republiek Congo, gelegen in Centraal-Afrika. Brazzaville ligt net ten westen van de Democratische Republiek Congo, waarvan Kinshasa de hoofdstad is, en samen vormen deze twee steden de twee dichtstbijzijnde steden ter wereld. (Er zijn twee Congo's vanwege de koloniale geschiedenis, toen verschillende Europese mogendheden deze aangrenzende regio's koloniseerden en ze naar de Congo-rivier vernoemden.)
De Republiek Congo beslaat een oppervlakte van 342.000 km² (125.097 vierkante mijl) en telt in totaal 6.484.437 (2025) inwoners. De hoofdstad Brazzaville, met een oppervlakte van 263,9 km² (101,9 vierkante mijl), heeft bijna 2,8 miljoen inwoners, waarvan ongeveer 75% christelijk is: 90% katholiek en 10% evangelisch protestant, voornamelijk Kimbaguisten. De rest hangt traditionele animistische overtuigingen aan, zoals het Afrikaanse messianisme, of is atheïst.
De gesproken talen zijn: Frans (officiële taal), Lingala en Kikongo.
De boodschap van de SDARM bereikte Brazzaville voor het eerst in 2013, toen een zendeling kwam en vier dagen lang de Reformatie boodschap bracht aan twee jonge stellen. Drie maanden later keerde hij terug, en in 27 dagen bereikten de vijf van hen 41 mensen. Het jaar daarop werden er seminars met aanvullende studies naar het gebied gebracht, en een groot percentage van de gelovigen koos voor de tegenwoordige waarheid. Sinds 2021 is een afgestudeerde van de RAMA-zendingsschool in Congo werkzaam als een Bijbelwerker voor de gemeente in Brazzaville.
Een van de uitdagingen hier is het vinden van een geschikte plek voor de eredienst. De broeders en zusters komen samen in een oud gebouw, dat door de eigenaar is verlaten en dat ze moeten afdekken met een paar lange plastic zeilen. Tijdens het regenseizoen maken deze omstandigheden het erg moeilijk om regelmatig samen te komen.
Desondanks groeit de gemeente in Brazzaville. Gemiddeld komen er elke sabbat 30 mensen samen om de Heer te aanbidden. De broeders en zusters van deze groep richten hun hoop nu op u, onze broeders en zusters over de hele wereld, in de hoop dat u door uw welwillende vrijgevigheid financieel kunt bijdragen aan de aankoop van grond om een meer passende tempel te bouwen tot Zijn eer en heerlijkheid.
–Uw broeders en zusters van Brazzaville
1. Onbevredigende Pracht
A. Hoe onthulde Paulus, zelfs te midden van het hoogste niveau van artistieke cultuur, de leegheid van het leven zonder Christus, en zijn verlangen naar gemeenschap met gelovige broeders en zusters? ;.
16En terwijl Paulus hen te Athene verwachtte, werd zijn geest in hem ontstoken, ziende, dat de stad zo zeer afgodisch was.
17Hij handelde dan in de synagoge met de Joden, en met degenen, die godsdienstig waren, en op de markt alle dagen met degenen, die hem voorkwamen.
32Als zij nu van de opstanding der doden hoorden, spotten sommigen daarmede; en sommigen zeiden: Wij zullen u wederom hiervan horen.
33En alzo is Paulus uit het midden van hen uitgegaan.
1Daarom, deze begeerte niet langer kunnende verdragen, hebben wij gaarne willen te Athene alleen gelaten worden;
2En hebben gezonden Timotheus, onzen broeder, en Gods dienaar, en onzen medearbeider in het Evangelie van Christus, om u te versterken, en u te vermanen van uw geloof;
3Opdat niemand bewogen worde in deze verdrukkingen; want gij weet zelven, dat wij hiertoe gesteld zijn.
4Want ook, toen wij bij u waren, voorzeiden wij u, dat wij zouden verdrukt worden, gelijk ook geschied is, en gij weet het.
“Athene was de hoofdstad van het heidendom. Paulus trof hier niet, zoals in Lystra, een onontwikkelde, lichtgelovige bevolking aan, maar mensen, vermaard om hun intelligentie en beschaving. Overal zag men standbeelden van hun goden en van door hen vereerde helden uit de geschiedenis en de poëzie…
Toen Paulus de schoonheid en grootsheid rondom zich in ogenschouw nam, en toen hij zag, dat de gehele stad aan afgodendienst was overgeleverd, vloeide zijn geest over van naijver voor God, die hij aan alle zijden zag onteerd. Zijn hart werd met medelijden vervuld voor de Atheners, die niettegenstaande hun verstandelijke ontwikkeling, onbekend waren met de ware God…
Toen hij de glans van Athene zag, werd hij zich de macht bewust, die deze over de beminnaars van kunst en wetenschap bezat, en hij werd diep doordrongen van de belangrijkheid van het werk, dat hem wachtte.
In deze grote stad, waar God niet werd aanbeden, voelde Paulus zich terneergedrukt door een gevoel van eenzaamheid. Hij verlangde naar het medeleven en de hulp van zijn medearbeiders. Voor zover het menselijke vriendschap betrof, voelde hij zich geheel verlaten. In zijn brief aan de Thessalonicenzen geeft hij zijn gevoelens weer met de woorden: ‘Alleen te Athene’.” –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 173-174.
2. Een Levenswijze
A. Wat toont in zijn brief aan de Thessalonicenzen opnieuw Paulus' enorme liefde en toewijding voor de gelovigen? .
5Daarom ook deze begeerte niet langer kunnende verdragen, heb ik hem gezonden, om uw geloof te verstaan; of niet misschien de verzoeker u zou verzocht hebben, en onze arbeid ijdel zou wezen.
6Maar als Timotheus nu van ulieden tot ons gekomen was, en ons de goede boodschap gebracht had van uw geloof en liefde, en dat gij altijd goede gedachtenis van ons hebt, zeer begerig zijnde om ons te zien, gelijk wij ook om ulieden;
7Zo zijn wij daarom, broeders, over u in al onze verdrukking en nood vertroost geworden door uw geloof;
8Want nu leven wij, indien gij vast staat in den Heere.
9Want wat dankzegging kunnen wij Gode tot vergelding wedergeven voor u, vanwege al de blijdschap, waarmede wij ons om uwentwil verblijden voor onzen God?
10Nacht en dag zeer overvloediglijk biddende, om uw aangezicht te mogen zien, en te volmaken, hetgeen aan uw geloof ontbreekt.
“Zij (Timotheüs en Silas) brachten hem (Paulus) ‘goede tijding’ omtrent het geloof en de liefde van hen, die gedurende het eerste bezoek van de evangelieboodschappers aan Thessalonica de waarheid hadden aangenomen. Paulus’ hart ging met tedere sympathie naar deze gelovigen uit, die te midden van beproeving en tegenspoed trouw aan God waren gebleven.” —Van Jeruzalem tot Rome, blz. 188.
B. Beschrijf het glorieuze doel van God voor Zijn gemeente en leg uit hoe dit in ons leven tot uiting komt. ; ( eerste helft).
12En de Heere vermeerdere u, en make u overvloedig in de liefde jegens elkander en jegens allen, gelijk wij ook zijn jegens u;
13Opdat Hij uw harten versterke, om onberispelijk te zijn in heiligmaking, voor onzen God en Vader, in de toekomst van onzen Heere Jezus Christus met al Zijn heiligen.
1Voorts dan, broeders, wij bidden en vermanen u in den Heere Jezus, gelijk gij van ons ontvangen hebt, hoe gij moet wandelen en Gode behagen, dat gij daarin meer overvloedig wordt.
2Want gij weet, wat bevelen wij u gegeven hebben door den Heere Jezus.
3Want dit is de wil van God, uw heiligmaking: dat gij u onthoudt van de hoererij;
“In zijn vurig verlangen dat de gelovigen te Thessalonica in de vreze Gods zouden wandelen, drong de apostel er bij hen op aan om in het dagelijks leven praktische godsvrucht te tonen.” —Van Jeruzalem tot Rome, blz. 192.
“God wilde hebben, dat Zijn kinderen beseffen dat zij, om Hem te verheerlijken, hun genegenheid moeten geven aan hen, die het het meest nodig hebben… Geen zelfzucht, in blik, woord of daad, mag worden getoond in de omgang met hen van hetzelfde kostbare geloof… of zij hoog of laag, rijk of arm zijn. De liefde, die slechts enkelen met vriendelijke woorden bejegent, terwijl anderen met kilheid en onverschilligheid worden behandeld, is geen liefde, maar egoïsme. Het zal op geen enkele manier bijdragen aan het welzijn van zielen of de heerlijkheid van God. Onze liefde … is niet bedoeld voor bijzondere mensen, om anderen te negeren. Breek de fles open en de geur zal het hele huis vullen…
Liefhebben zoals Christus liefhad, betekent onzelfzuchtigheid tonen te allen tijde en op alle plaatsen, door vriendelijke woorden en aangename blikken. Deze kosten degenen die ze geven niets, maar ze laten een geur achter die de ziel omhult. De uitwerking ervan is niet te meten. Ze zijn niet alleen een zegen voor de ontvanger, maar ook voor de gever; want ze werken op hem in. Echte liefde is een kostbaar kenmerk van hemelse oorsprong, waarvan de geur toeneemt naarmate ze aan anderen wordt geschonken.” –Our High Calling, blz. 231.
“Heiligheid betekent God volkomen toebehoren. Het hart heeft zich aan God overgegeven. De wil, zelfs de gedachten, zijn ondergeschikt gemaakt aan de wil van Christus. De liefde van Jezus vervult de ziel en gaat voortdurend uit in een heldere, verfrissende stroom om het hart van anderen te verblijden.” –Bijbelkommentaar, blz. 471.
3. Zuiverheid In Een Verdorven Tijdperk
A. Noem één specifieke zonde, waarvan Paulus de noodzaak zag om de Thessalonicenzen te waarschuwen, een zonde die ook nu alarmerend algemeen lijkt. .
3Want dit is de wil van God, uw heiligmaking: dat gij u onthoudt van de hoererij;
4Dat een iegelijk van u wete zijn vat te bezitten in heiligmaking en eer;
5Niet in kwade beweging der begeerlijkheid, gelijk als de heidenen, die God niet kennen.
“Niet allen, die belijden de geboden van God te houden, bezitten hun lichamen in heiligmaking en eer. De meest plechtige boodschap die ooit aan stervelingen is toevertrouwd, is aan dit volk gegeven, en zij kunnen een krachtige invloed hebben, als zij zich daardoor laten heiligen. Zij beweren op het verheven platform van de eeuwige waarheid te staan en alle geboden van God te houden ; daarom, als zij toegeven aan de zonde, als zij overspel en ontucht plegen, is hun misdaad tienmaal groter dan die van de groepen die ik heb genoemd, die de wet van God niet als bindend voor hen erkennen. In zekere zin onteren zij, die beweren Gods wet te houden, Hem en beschimpen zij de waarheid door de voorschriften ervan te overtreden.
Het was juist de wijdverbreidheid van deze zonde, ontucht, onder het oude Israël, die de duidelijke openbaring van Gods ongenoegen over hen bracht. Zijn oordelen volgden al snel op hun gruwelijke zonde; duizenden vielen en hun bezoedelde lichamen werden achtergelaten in de woestijn…
Zevende Dags Adventisten moeten bovenal een voorbeeld van vroomheid zijn, heilig van hart en van gedrag.” –Testimonies for the Church, vol. 2, blz. 450-451.
Losbandigheid is de zonde van deze tijd. Nooit stak de verdorvenheid haar mismaakt hoofd zo driest op als tegenwoordig. De mensen schijnen als verdoofd, en zij, die de deugd en ware goedheid liefhebben, worden door haar onbeschaamdheid, kracht en overheersing bijna ontmoedigd. De toenemende ongerechtigheid kan niet enkel toegeschreven worden aan de ongelovige en de spotter. Was dit maar het geval, maar het is helaas niet zo. Vele mannen en vrouwen, die de godsdienst van Christus belijden, zijn schuldig. Zelfs sommigen, die belijden uit te zien naar Zijn verschijning, zijn op die gebeurtenis niet meer voorbereid dan Satan. Ze reinigen zich niet van alle bezoedeling. Ze zijn zo lang de slaaf geweest van hun lusten, dat het heel gewoon is, wanneer hun gedachten onrein zijn en hun voorstellingen verdorven zijn. Het is even onmogelijk hun gedachten te laten gaan over reine en heilige dingen, als de Niagara watervallen in een andere bedding te leiden.” —Uit de Schatkamer der Getuigenissen 1, blz. 163.
B. Wat is de volgende vermaning, die Paulus aan de kudde geeft? .
6Dat niemand zijn broeder vertrede, noch bedriege in zijn handeling; want de Heere is een wreker over dit alles, gelijk wij u ook te voren gezegd en betuigd hebben.
7Want God heeft ons niet geroepen tot onreinigheid, maar tot heiligmaking.
“Wanneer de Heer verschijnt als wreker, zal Hij ook komen als beschermer van al degenen, die het geloof in zijn zuiverheid bewaard hebben en zichzelf onbesmet bewaard hebben van de wereld.” –Getuigenissen voor de Gemeente 5, blz. 172.
4. Lessen Toen En Nu
A. Welke bemoediging had Paulus voor de kudde? .
8Zo dan die dit verwerpt, die verwerpt geen mens, maar God, Die ook Zijn Heiligen Geest in ons heeft gegeven.
9Van de broederlijke liefde nu hebt gij niet van node, dat ik u schrijve; want gijzelven zijt van God geleerd om elkander lief te hebben.
10Want gij doet ook hetzelfde aan al de broederen, die in geheel Macedonie zijn. Maar wij vermanen u, broeders, dat gij meer overvloedig wordt;
“Een van de sterkste bewijzen van waarachtige bekering is, dat men God en mensen liefheeft. Zij, die Jezus als hun Verlosser aannemen, hebben een diepe, oprechte liefde voor anderen, die hetzelfde kostelijke geloof bezitten. Zo was het met de gelovigen te Thessalonica.” –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 193.
B. Welke levensles is behulpzaam voor allen? ;.
11En dat gij u benaarstigt stil te zijn, en uw eigen dingen te doen, en te werken met uw eigen handen, gelijk wij u bevolen hebben;
12Opdat gij eerlijk wandelt bij degenen, die buiten zijn, en geen ding van node hebt.
4De ziel des luiaards is begerig, doch er is niets; maar de ziel der vlijtigen zal vet gemaakt worden.
“Jongemannen, ga eropuit naar de plaatsen, waartoe u door de Geest van de Heer wordt gestuurd. Werk met uw handen, zodat u in uw eigen levensonderhoud kunt voorzien, en verkondig de waarschuwende boodschap als u de gelegenheid hebt.” –Medical Ministry, blz. 321.
C. Welke Bijbelse leerstelling, die van vitaal belang was in Thessalonica, is na eeuwen van duisternis en verwarring opnieuw relevant? ;;.
13Doch, broeders, ik wil niet, dat gij onwetende zijt van degenen, die ontslapen zijn, opdat gij niet bedroefd zijt, gelijk als de anderen, die geen hoop hebben.
14Want indien wij geloven, dat Jezus gestorven is en opgestaan, alzo zal ook God degenen, die ontslapen zijn in Jezus, weder brengen met Hem.
15Want dat zeggen wij u door het Woord des Heeren, dat wij, die levend overblijven zullen tot de toekomst des Heeren, niet zullen voorkomen degenen, die ontslapen zijn.
4Aanschouw, verhoor mij, HEERE, mijn God; verlicht mijn ogen, opdat ik in de dood niet ontslape;
“De Thessalonicenzen hadden gretig de gedachte aanvaard, dat Christus zou komen om de levende getrouwen te veranderen en hen tot Zich te nemen. Zij hadden zorgzaam over het leven van hun vrienden gewaakt, uit vrees dat ze zouden sterven en de zegen verliezen, die ze bij de komst van Christus hoopten te ontvangen. Toch werden hun geliefden, de een na de ander, van hun zijde weggenomen, en met smart hadden de Thessalonicenzen voor de laatste maal het gelaat van hun doden beschouwd, daar zij nauwelijks durfden te hopen hen in een toekomstig leven weer te zien.
Toen Paulus’ brief werd geopend en gelezen, brachten de woorden, die de ware toestand van de doden openbaarden, de gemeente grote vreugde en troost. Paulus wees erop, dat zij, die bij Christus’ komst in leven waren, hun Heere niet eerder zouden ontmoeten dan zij, die ontslapen waren” —Van Jeruzalem tot Rome, blz. 190.
“Zo slopen ernstige dwalingen het christelijk geloof binnen. De belangrijkste daarvan zijn het geloof in de natuurlijke onsterfelijkheid van de mens en het bewustzijn na de dood. Deze leer legde het fundament, waarop Rome het aanroepen van de heiligen en de verering van de Maagd Maria grondvestte. Hieruit ontstond ook de ketterij van de eeuwige straf voor degenen, die onboetvaardig stierven, een punt dat al heel vroeg in de pauselijke leer werd opgenomen.” —De Grote Strijd, blz. 55.
5. DODEN worden opgewekt
A. Beschrijf de ontzagwekkende scène, die zich spoedig zal afspelen, wanneer Christus terugkeert op de wolken der heerlijkheid. ;.
16Want de Heere Zelf zal met een geroep, met de stem des archangels, en met de bazuin Gods nederdalen van den hemel; en die in Christus gestorven zijn, zullen eerst opstaan;
17Daarna wij, die levend overgebleven zijn, zullen te zamen met hen opgenomen worden in de wolken, den Heere tegemoet, in de lucht; en alzo zullen wij altijd met den Heere wezen.
18Zo dan, vertroost elkander met deze woorden.
4En ik zag tronen, en zij zaten op dezelve; en het oordeel werd hun gegeven; en ik zag de zielen dergenen, die onthoofd waren om de getuigenis van Jezus, en om het Woord Gods, en die het beest, en deszelfs beeld niet aangebeden hadden, en die het merkteken niet ontvangen hadden aan hun voorhoofd en aan hun hand; en zij leefden en heersten als koningen met Christus, de duizend jaren.
5Maar de overigen der doden werden niet weder levend, totdat de duizend jaren geeindigd waren. Deze is de eerste opstanding.
6Zalig en heilig is hij, die deel heeft in de eerste opstanding; over deze heeft de tweede dood geen macht, maar zij zullen priesters van God en Christus zijn, en zij zullen met Hem als koningen heersen duizend jaren.
“De gehele hemel zal ontruimd worden door de engelen, terwijl de wachtende heiligen naar Hem (Jezus) uitzien en hun ogen naar de hemel houden, gelijk de Galilese mannen deden, toen Hij van de Olijfberg opvoer. Dan zullen alleen degenen, die heilig zijn, die het zachtmoedige Voorbeeld in alles gevolgd hebben, in verrukking uitroepen, wanneer zij Hem aanschouwen: ‘Ziet, deze is onze God; wij hebben Hem verwacht, en Hij zal ons zalig maken’. En zij zullen veranderd worden ‘in een punt des tijds, in een ogenblik, met de laatste bazuin’, die bazuin, die de slapende heiligen doet ontwaken, en hen oproept uit hun bedden in het stof, bekleed met heerlijke onsterfelijkheid.” –Eerste Geschriften, blz. 125.
“De vitaliserende kracht van de Geest van Christus, die in het sterfelijke lichaam woont, verbindt elke gelovige ziel met Jezus Christus. Zij, die in Jezus geloven, zijn heilig voor Zijn hart, want hun leven is met Christus verborgen in God. Het bevel zal komen van de Levengever: ‘Waakt op en juicht, gij die in het stof woont, want uw dauw zal zijn als een dauw der moeskruiden, en het land zal de overledenen uitwerpen’ (Jesaja 26:19).
De Levengever zal Zijn verworven bezit oproepen in de eerste opstanding, en tot dat triomfantelijke uur, wanneer de laatste bazuin zal klinken en het grote leger zal uitrukken naar de eeuwige overwinning, zal elke slapende heilige veilig bewaard worden en beschermd worden als een kostbaar juweel, die door God bij naam bekend is. Door de kracht van de Verlosser, die in hen woonde, toen zij leefden en omdat zij deelgenoten waren van de goddelijke natuur, worden zij uit de doden opgewekt…
Wat een heerlijke morgen zal de opstandingsmorgen zijn! Wat een wonderbaar schouwspel zal zich ontvouwen, wanneer Christus zal komen om bewonderd te worden door hen die geloven! Allen die met Christus deelgenoot waren in Zijn vernedering en lijden, zullen met Hem deelgenoot zijn in Zijn heerlijkheid. Door de opstanding van Christus uit de doden zal elke gelovige heilige, die in Jezus ontslapen is, triomfantelijk uit zijn gevangenis tevoorschijn komen. De opgestane heilige zal verkondigen: ‘Dood, waar is uw prikkel? Hel, waar is uw overwinning?’ (1 Korinthe 15:55).” —Selected Messages, bk. 2, blz. 271-272.