Belijdenis

“De voorwaarden, waarop men de genade van God kan ontvangen, zijn eenvoudig, maar rechtvaardig en redelijk. De Heer verlangt niet van ons, dat we ons pijnigen, als we vergeving van zonden willen ontvangen. We behoeven geen lange, vermoeiende pelgrimstochten te ondernemen, of pijnlijke boetedoeningen te verrichten, om onszelf bij God aan te bevelen om onze overtredingen teniet te doen. Wie zijn zonde ´belijdt en nalaat’, ontvangt genade.” –Schreden naar Christus, blz. 45.

“Wie zich niet voor God heeft vernederd en niet zijn schuld heeft bekend, heeft aan de eerste voorwaarde om aanvaard te worden niet voldaan. Als we dat berouw, waar we nooit spijt van krijgen, nog niet hebben ervaren, en als we nog niet met oprechte, innerlijke nederigheid en met een ´gebroken geest´ onze zonde hebben beleden, vol afschuw over het kwaad dat we deden, hebben we nooit echt verlangd naar vergeving van zonden. En als we daar nooit naar hebben verlangd, hebben we nog nooit Gods vrede gevonden. De enige reden, waarom onze zonden uit het verleden niet vergeven zijn, is dat we niet bereid zijn onszelf te vernederen en gehoor te geven aan de voorwaarden, die we vinden in het Woord der waarheid. Er worden over deze zaak zeer duidelijke aanwijzingen gegeven. Een schuldbelijdenis, of die nu in eenzaamheid of in aanwezigheid van anderen geschiedt, moet gemeend zijn en spontaan.” —Schreden naar Christus, blz. 46.